Amir

Amir, właściwie Amir Haddad (hebr.: עמיר חדד), to francusko-izraelski autor piosenek i muzyk, urodzony 20 czerwca 1984 roku w 12. dzielnicy Paryża.

Przyszedł na świat jako Laurent Amir Khalifa Khedider Haddad w sefardyjskiej rodzinie żydowskiej o korzeniach w Tunezji i Maroku. Po okresie spędzonym w Sarcelles (Val-d’Oise) jego rodzina dokonała aliji i przeniosła się do Izraela, gdy miał 8 lat; od tego czasu używa imienia „Amir” jako imienia codziennego. Ma wrodzoną utratę słuchu i słyszy tylko lewym uchem; kilka lat później zdiagnozowano u niego także ADHD. Jego matka, Carmi Haddad, zmarła 22 kwietnia 2023 roku w wieku 65 lat.

W Izraelu stał się rozpoznawalny w 2006 roku, docierając do finału programu Kokhav Nolad, izraelskiej wersji Nouvelle Star. W tym samym roku rozpoczął studia stomatologiczne na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, równolegle rozwijając karierę muzyczną. Dzięki dwujęzyczności odbył obowiązkową służbę wojskową jako starszy sierżant w wywiadzie Sił Obronnych Izraela (Cahal).

W 2011 wydał debiutancki album Vayehi, nagrany w 2008 roku i napisany wspólnie z muzykiem Omrim Daganem, gdy obaj byli jeszcze studentami. Na płycie znalazła się m.in. hebrajska wersja utworu „J’te l’dis quand même” Patricka Bruela, a także współpraca z DJ-em Offerem Nissimem przy nowej interpretacji „Désenchantée” Mylène Farmer.

W sierpniu 2013, po publikacji internetowych nagrań wideo za namową znajomego, został zaproszony do castingu trzeciej edycji The Voice, la plus belle voix (TF1). Program emitowano od stycznia do maja 2014; Amir dotarł do finału. W przesłuchaniach w ciemno zaśpiewał „Candle in the Wind” Eltona Johna, a odwrócili się Florent Pagny, Jenifer, Mika i Garou; wybrał Jenifer jako trenerkę i zajął 3. miejsce, za Kendjim Girakiem i Maximilienem Philippe’em. Po zakończeniu show wziął udział w kompilacji Forever gentleman 2, wykonując „Le Soleil de ma vie” w duecie z Camille Lou.

29 lutego 2016 France 2 ogłosiła, że będzie reprezentował Francję na Eurowizji 2016 w Sztokholmie z J’ai cherché. 14 maja 2016 zajął 6. miejsce (i 3. po głosowaniu jurorów krajowych), zdobywając 257 punktów, co było wówczas rekordem Francji utrzymanym do 2021 roku. Dwa tygodnie przed konkursem, 29 kwietnia 2016, ukazał się album Au cœur de moi z J’ai cherché, później wyróżniony potrójną platyną.

6 listopada 2016 podczas MTV Europe Music Awards w Rotterdamie otrzymał nagrodę dla najlepszego francuskiego artysty. 12 listopada 2016 na NRJ Music Awards 2016 zdobył dwie nagrody: Objawienie frankofońskie roku oraz Frankofońska piosenka roku za J’ai cherché.

Występował z zespołem Les Enfoirés w latach 2017–2019, a następnie w 2021. 13 maja 2017 komentował dla France 2 finał Eurowizji 2017 w Kijowie razem z Marianne James i Stéphane’em Bernem. Wkrótce potem ukazało się No Vacancy, duet z zespołem Onerepublic.

25 sierpnia 2017 wydano „États d’amour”, pierwszy singiel z albumu Addictions, opublikowanego 27 października 2017. Album uzyskał potrójną platynę, a promowały go także „Les rues de ma peine”, „Longtemps” i „5 minutes avec toi”. Po udziale w francuskim dubbingu filmu animowanego Lego Ninjago, le film z piosenką „Higher” został jednym z trzech jurorów programu Destination Eurovision (France 2), wybierającego reprezentanta Francji na Eurowizję 2018.

19 grudnia 2018 pojawił się wśród osób wspierających akcję Urgence Homophobie i wystąpił w teledysku do utworu „De l’amour”. 10 listopada 2019 ogłosił przerwę w karierze. W 2020 był jurorem w programie Good Singers (TF1), prowadzonym przez Jarry’ego, zagrał w filmie Adorables, a 16 października 2020 wydał album studyjny Ressources.

13 lipca 2021 ukazało się „1+1”, nagranie z Sia. W tym samym roku w The Voice All Stars wspierał Jenifer w roli coacha.

Od 26 kwietnia 2022 występował w Paryżu w Théâtre Édouard-VII w monodramie Sélectionné, wcielając się w Alfreda Nakache’a, nazywanego „pływakiem z Auschwitz”; zapowiedziane na 18 przedstawień granie przedłużono o miesiąc.

W 2024 jego utwór „Sommet” wybrano jako hymn France Télévisions towarzyszący Letnim Igrzyskom Olimpijskim 2024 w Paryżu. Czwarty album, C Amir, ukazał się 13 września 2024; tytuł jest anagramem imienia jego matki, Carmi, a artysta przedstawia go jako najbardziej osobisty w swojej dyskografii. Porusza w nim m.in. temat ataków z 7 października 2023 w „Supernova”, żałobę w „Parle-moi” oraz religię w „Mal agir”.

5 lipca 2025 podczas NRJ Music Tour na Festival de Trélazé koło Angers został zastąpiony po apelu o bojkot kolektywu Urgence Palestine. W tym samym miesiącu kampania bojkotu ze strony około dziesięciu artystów dotyczyła jego udziału w Francofolies de Spa, wskazując na jego poparcie dla izraelskiej armii; 18 lipca, podczas utrzymanego występu, odpowiedział: „Une seule réponse à la haine : l’art”. Wytwórnia Parlophone (Warner Music) mówiła o „déferlement de haine antisémite”.

Prywatnie 7 lipca 2014 ożenił się w Izraelu z Lital. Mają troje dzieci: Mikhaël (ur. w lutym 2019), Or (ur. w lipcu 2022) oraz Nuri (ur. w lutym 2025).